Barbara Łuczkowiak (2.6k)
 Barbara Łuczkowiak Dzieła  Wystawy English

Urodziłam się w 1955 r. w Żninie. Studiowałam na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie otrzymałam dyplom z malarstwa. W 1980 r. rozpoczęłam studia podyplomowe w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, na Wydziale Tkaniny Eksperymentalnej w Pracowni prof. Wojciecha Sadleja. Obecnie jako adiunkt II stopnia prowadzę wykłady na tym samym wydziale. Tworzę w dziedzinie malarstwa i tkaniny. Wystawiałam w galeriach krajowych i zagranicznych. Między innymi w: Galerii Sztuki Współczesnej w Toruniu, w muzeach i galeriach w Warszawie, Varrelbusch, Monachium, Rhein, Neuemuster, Budapeszcie, Erfurcie, Dortmundzie, Groningen, Goennebek, Dusseldorfie, Sydney, Wiedniu, Indianapolis. Jestem stypendystką Galerii Birhenhof w Neuemuster (Galeria Herberta Neumann - Schneider).

*****
  Ujarzmienie we własnych słowach osobowości twórczej, pełnej poczucia wolności, decyzji życiowych wykraczających poza mizerny schemat pospolitości, to zadanie dość skomplikowanej natury. Ale czyż dla wielu z nas nie jest udręką psychiczną obserwowanie i ocenianie cudzego, pełnego sukcesów - w mniemaniu innych życia? Konsekwentnie i zwyczajnie bez efekciarskiego ewoluowania rozwija się twórczość Barbary Łuczkowiak. Pozostając cały czas w obrębie swych fascynacji, pogłębia problemy, których poprzednio dotykała.
  Nie są to zapożyczone, dogmatyczne zasady jednego z obowiązujących nurtów sztuki, lecz szczere doznania wyrastające z hołubionego przez Nią miejsca urodzenia, związków z Naturą, Człowiekiem zrośniętym z Ziemią. Obce jest Jej oderwanie od korzeni, dlatego ta sztuka ma w sobie tak głębokie pokłady naturalności i prawdy; wykluczone są w niej neurotyczne rozdarcia, bo jest to artystka i człowiek bez emocjonalnych rozchwiań. Jej twórczość wznosi się na wyżyny bezpretensjonalności i prostoty kreowania swego świata.
  Akceptuje rzeczywistość i bierze rzeczy takimi, jakimi są, a nie takimi, jakimi ktoś chciałby je widzieć. Psychologizowanie na temat osobowości twórczej jest ryzykowne, ale niestety związane z opisywaniem dokonań w zakresie sztuki. Nie można bowiem rozdzielić twórczości od osoby, chyba że ona sama tego dokona, ale wówczas analiza tego problemu pozostaje w gestii medycyny psychiatrycznej.
  Jej twórczość, pozostająca w zgodzie z postawą mocno stojącej na ziemi kobiety, mówi o nieuniknionym zrządzeniu losu.
  Poważnym filarem Jej twórczości są gobeliny wielkie, klasycznie tkane obrazy. Doceniam je, lecz fascynujący dla mnie jest świat Jej niewielkich obrazów tworzonych techniką collage. Te niezwykle osobiste tkaniny, pieczołowicie zszywane z kawałków cudzych ubrań nasyconych cudzą fizycznością, są ŚLADEM drugiego człowieka, ale jednocześnie Jej śladem. To niezwykle ważny element programu twórczości Barbary Łuczkowiak; transformacja fragmentów starych tkanin w nową jakość - jakość dzieła sztuki. Skrawki doczesności skazane na transcendentną wieczność. Dramatyzm tych fizycznych i duchowych strzępów mówi, że przy realnej fizyczności narodzin, życia, śmierci człowiek pozostaje duchowym żebrakiem; jego fizyczność jest boleśnie namacalna i dotkliwie oczywista. Barbara Łuczkowiak zadaje tym samym pytanie: Gdzie podziewa się duchowość człowieka?
  Barbara Łuczkowiak operuje intelektualnym symbolizmem, bez natręctwa znaku, bliższym metaforze języka pisanego niż wizerunkowi anegdotycznego obrazu. Piękno w Jej obrazach można zawrzeć w dwuznacznej myśli: piękno strictori sensu jest kategorią piękna sensu large. Dlaczego o tym mówię i piszę?
  Dążenie do piękna to odwieczny cel artystów; odnajdywanie piękna w życiu odkrywa sposób na twórczość. To dwulicowe brzemię piękna ciąży na każdym artyście. Barbara Łuczkowiak ma świadomość siebie. To - o dziwo - dosyć rzadka cecha wśród artystów. Znać siebie to dar pozwalający w naturalny sposób na tworzenie tego, co się chce, a przede wszystkim tego, co się kocha. W obszarze Jej poszukiwań znajduje się również kraina umysłowości magicznej, kierująca Barbarę Łuczkowiak w sfery tajemnej symboliki lunarnej i akwatycznej. Księżyc i woda; symbolika lunarna przynależy kobietom z ich powstawaniem i przemijaniem mocy biologicznych oraz mocno z nią związana symbolika wodna z życiodajną wilgotnością, przypływem i odpływem.
  Nie znajdziemy tu jednak prostackiego wizerunku naszego brata Księżyca ani pomarszczonych tafli wody. Księżyc i woda są ukryte w bladym dźwięku i niebieskiej muzyce barw. Muzyczność Jej dzieł polega na tworzeniu zamiany przeciwieństw dwóch materii: niewidzialności dźwięku na widzialność dźwięku barw.
  Ta wyrafinowana gra Barbary Łuczkowiak z zastosowaniem wymienności określeń przynależnych zarówno do świata muzyki, jak i malarstwa czy rzeźby - takich jak forma, przeplatanie, faktura, dźwięk, akordy - skierowała mnie na poszukiwanie klucza do zrozumienia i wyczucia tego elementu: Jej programu twórczego. I oto znalazłem i zastosowałem określenie, które wydaje mi się trafne TESSITURA
  Tessitura znaczy zarówno tkanie i tkanina, jak i skala głosu śpiewaka, odznaczająca się specjalnymi zaletami i celowo użyta w danym utworze muzycznym. Idąc dalej tropem muzyczności Jej utworów mogę powiedzieć, że - te tkane divertimenta z dynamicznymi częściami allegro skontrastowanymi z powolnym largo - tchną głębokim nastrojem muzyki cassazione, muzyki wykonywanej zawsze na wolnym powietrzu, wieczorną porą przy księżycu.
  To zuchwałe spotkanie niewidzialności dźwięku z fizycznością obiektu tworzy pozorną sprzeczność. Konsekwentne działanie Barbary Łuczkowiak doprowadza do maestrii jednorodnego obrazowania tej dwoistości natury.
  U źródeł Jej myślenia i twórczych poczynań leży bowiem odkrycie, że przeciwności są współzależne i w istocie rzeczy harmonijne.
Stanisław Andrzejewski
*****
Barbara Łuczkowiak realizuje gobeliny, collage, obrazy na wybranych materiałach. Ta zmienność podłoża, na którym komponuje, jest ważna dla Jej wyobraźni. Zafascynowana jest światłem - o różnych natężeniach i ich pulsacjach. Malarstwo tego zjawiska realizuje posługując się zmiennymi technikami i fakturami.
*****
Kompozycje są nokturnami tajemnicy - syntezą światła i śladami pamięci. Rozgrywająca się akcja światła i przestrzeni obrazu przypomina mapę planet i odbić na wodzie gasnących pożarów.
*****
Ta wybrana decyzja artystyczna jest Jej światem poszukiwań i wypowiedzi - stanowi potwierdzenie i powołanie każdego twórcy do jego tezy. Światem, na którym broni najważniejszych wartości, które są jego rozpoznawalnym znakiem.
*****
Kompozycje przedstawione na pokazie uczestniczyły w licznych wystawach w Europie i Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej.
Wojciech Sadlej

    WYSTAWY INDYWIDUALNE
  • 1984 Galeria Sztuki Współczesnej w Toruniu - Polska
  • 1984 Galeria L. K. w Varrelbusch - Niemcy
  • 1988 Agencja Artystyczna ASP w Warszawie - Polska
  • 1995 Galeria L. K. w Varrelbusch - Niemcy
  • 1996 Galeria Ann Haan Neuemuster - Niemcy
  • 2000 Galeria Foksal w Warszawie, Polska

    WYSTAWY ZBIOROWE

  • 1983 Galeria Birhenhof w Neuemuster - Niemcy
  • 1984 Muzeum Archidiecezji Warszawskiej - Polska
  • 1984 Międzynarodowa Wystawa w Monachium - Niemcy
  • 1984 Muzeum Altes Rathaus w Rhein - Niemcy
  • 1984 Muzeum Sztuki Współczesnej w Sydney - Australia
  • 1985 Galeria Szuki Współczesnej w Budapeszcie - Węgry
  • 1985 "Jugend Gestaltet" w Monachium - Niemcy
  • 1985 Międzynarodowa Wystawa w Monachium - Niemcy
  • 1985 Muzeum Archidiecezji Warszawskiej - Polska
  • 1986 "IV Quadrienale des Kunsthandwerks" w Erfurcie - Niemcy
  • 1986 Muzeum Archidiecezji Warszawskiej - Polska
  • 1986 Galeria Gewaechshaus w Goennebek - Niemcy
  • 1987 Galeria Ars Polona "V Niemieckie Biennale Tkaniny" w Düsseldorf - Niemcy 1987 Galeria "77" w Dortmund - Niemcy
  • 1987 Galeria Ms. Annie Vriezen w Groningen - Holandia
  • 1988 Galeria Gewaechshaus w Goennebek - Niemcy
  • 1989 Galeria L. K. w Varrelbusch - Niemcy
  • 1991 SARP w Warszawie - Polska
  • 1992 Agencja Artystyczna w Warszawie - Polska
  • 1992 Instytut Wzornictwa Przemysłowego w Łodzi - Polska
  • 1995 Galeria L. K. w Varrelbusch - Niemcy
  • 1995 8 Międzynarodowe Triennale Tkaniny w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi - Polska
  • 1996 Galeria L. K. w Varrelbusch - Niemcy
  • 1997 Galeria Benjamin Franklin - Indiana - USA
  • 1997 Muzeum sztuki w Indianapolis - Indiana - USA
  • 1997 ASP w Warszawie i Łodzi - Polska

DZIEŁA  MALARSTWO POLSKIE

INDEX  KATALOG  POLSKA  BIZNES  LINKI  OGŁOSZENIA

© 1998-2001 Internet Navigator System